| QUOTE |
| Δέκα μικροί μύθοι για το 1821 * Οταν μιλάμε συνεχώς και με τόση ευκολία για «χαμένες πατρίδες», καλό θα είναι να μην ξεχνάμε πως «χαμένες πατρίδες» υπάρχουν για όλους εκείνους τους οποίους αφορούσε η ανταλλαγή πληθυσμών,και όχι μόνο για τους Ελληνες A. ΠΑΠΠΑΣ Επειδή υποθέτω πως όσα ακολουθούν είναι ενδεχόμενο να προκαλέσουν αντιδράσεις, σπεύδω να καταθέσω, ως εκ των προτέρων απάντηση, την πασίγνωστη ρήση του Σολωμού πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό. Καλό θα είναι να τη θυμόμαστε αυτή τη φράση κάθε φορά που η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, η εθνική τύφλωση και μυθολογία οδηγούν σε απώλεια του κριτικού πνεύματος, ακρογωνιαίου λίθου του Διαφωτισμού αλλά και του δυτικού πολιτισμού γενικότερα, συκοφαντημένου από έναν τυφλό και στρεψόδικο αντιδυτικισμό, δεξιό και «αριστερό». Δύση και δυτικός πολιτισμός δεν είναι μόνο ο Μπους, αλλά και η δυνατότητα που έχει ο Μάικλ Μουρ να εμφανίζεται στη σκηνή κατά την απονομή των Οσκαρ, και να λέει στον Μπους «Ντροπή σας, κύριε πρόεδρε», υπό το (τηλεοπτικό) βλέμμα μερικών δισεκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη, δίχως κανείς να διανοείται ότι θα μπορούσε να τον συλλάβει, να τον εξορίσει, να τον στείλει σε «στρατόπεδο αναμόρφωσης» ή απλώς να του κλείσει το μικρόφωνο. Σε ό,τι αφορά λοιπόν ορισμένους «πατριωτικούς» ή/και «αντιιμπεριαλιστικούς» μύθους που διακονούνται και διακινούνται συστηματικά στη χώρα μας, ιδού - δυστυχώς για όσους βολεύονται με αυτούς - ορισμένες «διορθωτικές επισημάνσεις». 1. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν υπήρξαν βίαιοι εξισλαμισμοί στη μετέπειτα ελληνική επικράτεια. Οι Οθωμανοί, εφόσον οι υπόδουλοι λαοί κατέβαλλαν κανονικά τους φόρους που τους αναλογούσαν, δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Οι μαζικοί εξισλαμισμοί που παρατηρούνται στα Βαλκάνια (Βοσνία, Αλβανία κ.λπ.) έγιναν, κατά κανόνα, με τη θέληση εκείνων που αλλαξοπίστησαν, και ειδικότερα με σκοπό να έχουν καλύτερες σχέσεις με τον κατακτητή και να συμμετέχουν από καλύτερη θέση στη νομή και άσκηση της εξουσίας. 2.. H επάνδρωση των Γενιτσάρων, από ένα χρονικό σημείο και έπειτα τουλάχιστον, δεν γινόταν βιαίως, μέσω «παιδομαζώματος». Αντίθετα μάλιστα, όσο το σώμα αυτό αποκτούσε εξέχουσα θέση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αρκετοί γονείς προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν τη «σταδιοδρομία» των παιδιών τους μέσω της κατάταξής τους στους Γενίτσαρους. 3. Ουδέποτε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε - ή συνέτρεχε λόγος να υπάρξει - «κρυφό σχολείο», όπως τουλάχιστον αυτό έχει καταγραφεί στο εθνικό συλλογικό ασυνείδητο. Οποιος ήθελε μπορούσε να μάθει ελληνικά, σερβικά, βουλγαρικά κ.ο.κ. χωρίς να παρενοχλείται από τους κατακτητές, οι οποίοι - επαναλαμβάνω - ενδιαφέρονταν πρωτίστως, αν όχι σχεδόν αποκλειστικά, για την ομαλή καταβολή των κάθε είδους φόρων προς τον σουλτάνο. 4. Ο ρόλος της Εκκλησίας καθ' όλη αυτή την περίοδο υπήρξε τουλάχιστον αμφιλεγόμενος, αν όχι και αρνητικός σε αρκετές περιπτώσεις (προσοχή: της Εκκλησίας, όχι της θρησκείας). Τα παραδείγματα, πολλά και γνωστά, ξεκινούν από τους ανθενωτικούς της εποχής της Αλωσης και φθάνουν ως τις παραμονές του 1821, με τον λυσσαλέο πόλεμο κατά των οπαδών του Διαφωτισμού, των Φιλικών κ.λπ. 5. H εξέγερση που άρχισε το 1821 είχε ουσιαστικά κατασταλεί (μόνο μικρές εστίες αντίστασης απέμεναν, οι οποίες ήταν θέμα χρόνου να σβήσουν και αυτές), όταν τον Ιούλιο του 1827 οι Αγγλοι, οι Γάλλοι και οι Ρώσοι αποφάσισαν να δημιουργηθεί ελληνικό κράτος, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει λίγους μήνες μετά η Ναυμαχία του Ναυαρίνου. 6. Μπορεί αυτό να μην αρέσει διόλου σε ορισμένους και να μην ταιριάζει με την εθνική μας μυθολογία, αλλά στους «δόλιους», «αναξιόπιστους» κ.ο.κ. Συμμάχους οφείλει, λοιπόν, εν πολλοίς η Ελλάδα την ανεξαρτησία της και την κρατική της (προσοχή: όχι την εθνική) υπόσταση. Οι ίδιοι αυτοί Σύμμαχοι, με την ίδια ή διευρυμένη «σύνθεση», ήταν επίσης εκείνοι που - και για δικούς τους βέβαια λόγους, αλλά το γεγονός παραμένει - προσέφεραν στην Ελλάδα τη Θεσσαλία το 1881, απέτρεψαν την προέλαση των Τούρκων προς την Αθήνα το 1897, έβαλαν την υπογραφή τους στη Συνθήκη των Σεβρών το 1920. 7. Στον ένοπλο αγώνα κατά των Τούρκων μετείχαν ποικίλων εθνικών προελεύσεων κάτοικοι του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου, των οποίων η εθνική συνείδηση βρισκόταν εν πολλοίς στο στάδιο της διαμόρφωσης. Τόσο ο «Θούριος» του Ρήγα, με τις αναφορές του στο πλήθος των υπόδουλων στους Οθωμανούς εθνοτήτων, όσο και η καταγωγή αρκετών πρωταγωνιστών της Επανάστασης (Αρβανίτες της Υδρας και των Σπετσών, Σουλιώτες, Βλάχοι, σλαβόφωνοι κ.ά.) βεβαιώνουν «του λόγου το ασφαλές». 8. Και πάλι όχι επειδή οι Σύμμαχοι είναι εξ ορισμού «φιλέλληνες» ή «μεγαλόψυχοι», αλλά επειδή η χώρα ευτύχησε να ακολουθήσει τότε πολιτική σωστών συμμαχιών και ανοιχτών οριζόντων (αντί να παίξει τον ρόλο της μικρής «ανάδελφης» που κάθεται και κλαίει), η Ελλάδα υπήρξε η μεγάλη ευνοημένη από τη «μοιρασιά» στα Βαλκάνια μεταξύ 1910 και 1920. Ετσι η Θεσσαλονίκη έγινε «συμπρωτεύουσα» της Ελλάδας, αν και το 1912 ο πληθυσμός τής πόλης περιλάμβανε περίπου 40% Εβραίους, 25% Τούρκους, 20% Ελληνες και 15% άλλους. 9. Οταν μιλάμε συνεχώς και με τόση ευκολία για «χαμένες πατρίδες», καλό θα είναι να μην ξεχνάμε πως «χαμένες πατρίδες» υπάρχουν για όλους εκείνους τους οποίους αφορούσε η ανταλλαγή πληθυσμών, και όχι μόνο για τους Ελληνες. Χρήσιμη, από αυτή την άποψη, θα ήταν και η παράθεση ορισμένων στοιχείων που συστηματικά αγνοούμε ή αποσιωπούμε, όπως ότι στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ρέθυμνο οι μουσουλμάνοι ήταν περισσότεροι από τους χριστιανούς, ότι τα Γιαννιτσά ήταν μία από τις ιερές πόλεις των Τούρκων ή ότι το 1913 ο ελληνικός πληθυσμός του Κιλκίς ήταν λιγότερο από 5%! 10. Τέλος, όταν γίνεται λόγος για την εκδίωξη των ελληνικών πληθυσμών από την «προαιώνια κοιτίδα» τους Μικρά Ασία, μπορεί το σχήμα αυτό να χαϊδεύει τα αφτιά των κάθε λογής «ελληνόψυχων» και «πατριδολάγνων», αλλά - δυστυχώς και πάλι γι' αυτούς - η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Με εξαίρεση ορισμένους συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς, κυρίως στον Πόντο και στην Καππαδοκία, οι περισσότεροι από τους Ελληνες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κάτω από δραματικές συνθήκες τη Μικρά Ασία το 1922-23 ήταν οικογένειες που, αναζητώντας καλύτερη τύχη, είχαν μεταναστεύσει εκεί από την ηπειρωτική Ελλάδα και από τα νησιά του Αιγαίου κατά τον 19ο αιώνα. Αυτά, και μην ξεχνάμε: κάθε φορά που ο πειρασμός, με το πρόσωπο ενός αγγελικού στην όψη αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνου ψευδοπατριωτισμού, χτυπά την πόρτα, ας τον ξορκίζουμε... με τη φράση του Σολωμού. Ο κ. Ανδρέας Παππάς είναι επιμελητής εκδόσεων και μεταφραστής. Διδάσκει στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης (ΕΚΕΜΕΛ). Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφόρησε πρόσφατα το βιβλίο του «Υπο-γλώσσια, B΄». Το ΒΗΜΑ, 25/03/2006 , Σελ.: A17 Κωδικός άρθρου: B14722A171 ID: 276388 |
| QUOTE |
| Ten small fables for 1821 * When we speak continuously also with so much facility for "lost homelands", good it will be we do not forget that "lost homelands" exist for all those which concerned the exchange of populations, and not only for the Greeks A. PAPPAS Because I suppose that those who follow it is possibility to cause reactions, I hurry to deposit, until beforehand answer, the well-known utterance of Solomos that the nation should learn it considers national that is genuine. Good it will be him we remembered this phrase each time where the intolerance and the fanaticism, the national blindness and mythology lead to loss of critical spirit, corner stone of Enlightenment but also western culture more generally, sykofantime'noy from a blind and strebo'djko antjdytjkjsmo', right and "left winger". West and western culture is not only the Mpoys, but also the possibility that has the Ma'jkl Moyr of presenting itself in the scene at the handing-over of Oskar, and of saying in the Mpoys "Shame your, Mr. chairman", under (television) look of certain billions of residents of planet, dj'hws no one to think that it could him arrest, him exile, him send in "camp of reformation" or simply to him close the microphone. Regarding therefore certain "patriotic" and/or "antjjmperjaljstjkoy's" fables that djakonoy'ntaj and are trafficked in systematically in our country, jdoy' - unfortunately for that they are accomodated with them - certain "corrective pointings out". 1. At the duration of Ottoman domination did not exist violent islamizations in the later Greek territory. The Ottomen, provided that the ypo'doyloj populations overwhelmed regularly the taxes that to them corresponded, they did not deal particularly with their religious convictions. The mass islamizations that are observed in the Balkans (Bosnia, Albania etc) became, as a rule, with the will of those that allaxopj'stisan, and more specifically with a view to they have better relations with the conqueror and they participate from better place in the use and exercise of power. 2 H manning of Janissaries, from a time point and then at least, did not become violently, via "pajdomazw'matos". On the contrary in deed, as long as this body acquired distinguished place in the Ottoman Empire, enough parents tried they ensure the "career of" their children via their classification in the Janissaries. 3. Never at the duration of Ottoman domination it existed - or aided reason exists - "concealed school", as at least this has been recorded in national collective unprincipled. Any it wanted it could learn Greek, Serbian, Bulgarian and so on without it is harassed by the conquerors, which - I repeat - were interested mainly, if no almost exclusively, for the smooth payment of all kinds taxes to the sultan. 4. The role of Church at all this the period existed at least amfjlego'menos, if no and negative in enough cases (attention of: Church, no the religion). The a lot of examples, and known, begin from ancenwtjkoy's the season of Alwsis and reach as the eves 1821, with the lyssale'o war at the partisans of Enlightenment, the Friendly k.lp. 5. H revolt that began in 1821 substantially had been repressed only (small hearths of resistance remained, what were subject of time extinguish also these), when in July 1827 the English, the Frenches and the Russians decided is created Greek state, so that follows few months afterwards the Naval battle of Nayarj'noy. 6. Can this like djo'loy in certain and suit with our national mythology, but in "wretched", "unreliable" and so on Allies owes, therefore, mainly Greece her independence and the government owned (attention: no national) substance. The himself these Allies, with the himself or extended "composition", were also those that - and for their own certain reasons, but the make remains - offered in Greece the Thessaly in 1881, detered the proe'lasi of Turks to Athens in 1897, put their signature in the Treaty of Sevrw'n in 1920. 7. In the armed fight at the Turks participated various national origins residents of wider geographic space, which the national conscience of was found mainly in the stage of configuration. So much the "Coy'rjos" his Riga, with his reports in the crowd ypo'doylwn in the Ottomen of nationalities, what the origin of enough protagonists of Revolution (Arvanj'tes of Hydra and Spetsw'n, Soyljw'tes, Vla'hoj, slavo'fwnoj k.a'.) they certify "the reason sure". 8. Once again no because the Allies are by definition "fjle'llines" or "magnanimous", but because the country eyty'hise it follows then policy of right alliances and open horizons (antj' it plays the role of small "ana'delfis" that it seats and cries), Greece it existed big encouraged from "mojrasja'" in Balkans between 1910 and 1920. Thus Thessalonica became "symprwtey'oysa" Greece, even if in 1912 the population of city included roughly 40% Jews, 25% Toy'rkoys, 20% Greeks and 15% other. 9. When we speak continuously also with so much facility for "lost homelands", good it will be we do not forget that "lost homelands" exist for all those which concerned the exchange of populations, and not only for the Greeks. Useful, from this opinion, it would be also the apposition of certain elements that systematically we ignore or suppress, as that in the dues of 19th century in the Rethimno the Muslim women were more from the Christians, that Giannitsa was one from the holy cities of Turks or that in 1913 the Greek population his Kilkis was least from 5%! 10. Finally, when becomes reason for the expulsion of Greek populations from their "proajw'nja cradle" Asia Minor, can this form caress aftja' all sorts of "ellino'byhwn" and "patrjdola'gnwn", but - unfortunately once again for them - the reality she is very different. With the exception of certain compact Greek populations, mainly in the Po'nto and in the Kappadokj'a, most of the Greeks that were forced to abandon under dramatic conditions the Asia Minor in 1922-23 were families that, seeking better chance, had metanastey'sej there from continental Greece and from the islands of Aegean at the 19th century. These, and we do not forget: each time where the temptation, with the person of one angelic in the aspect but particularly dangerous beydopatrjwtjsmoy', strikes the door, as xorkj'zoyme... with the phrase of Solomos. Mr Andreas Pappa's is commissary of publications and translator. It teaches in the European Centre of Translation (EKEMEL). From the publications Kastanjw'ti it circulated recently the book of "Ypo-glw'ssja, B'". The STEP, 25/03/2006, P.: A17 of Code article: B1472ΐ171 ID: 276388 |
| QUOTE |
| 3. Ουδέποτε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε - ή συνέτρεχε λόγος να υπάρξει - «κρυφό σχολείο», όπως τουλάχιστον αυτό έχει καταγραφεί στο εθνικό συλλογικό ασυνείδητο. Οποιος ήθελε μπορούσε να μάθει ελληνικά, σερβικά, βουλγαρικά κ.ο.κ. χωρίς να παρενοχλείται από τους κατακτητές, οι οποίοι - επαναλαμβάνω - ενδιαφέρονταν πρωτίστως, αν όχι σχεδόν αποκλειστικά, για την ομαλή καταβολή των κάθε είδους φόρων προς τον σουλτάνο. |
| QUOTE |
| 3. Never at the duration of Ottoman domination it existed - or aided reason exists - "concealed school", as at least this has been recorded in national collective unprincipled. Any it wanted it could learn Greek, Serbian, Bulgarian and so on without it is harassed by the conquerors, which - I repeat - were interested mainly, if no almost exclusively, for the smooth payment of all kinds taxes to the sultan |